یک روز تازه

چهار سال گذشته ...

و من شاید چهار ساله که ننوشته باشم ... از دلم !

انقدر فضای مجازی بزرگ شده که نباید انتظار داشته باشم که هنوزم دوستای قدیمی به این وب سر بزنن !

اما هنوزهم صمیمیت و خاطره باری های اینجا می ارزه به هرچی تلگرام و اینستا و واتس و وایبر و .... هرچی که هست !

الان دیگه همه مون بزرگ شدیم ...

ازدواج کردیم

بچه داریم ...

دنیامون ازاون رویاهای صورتی فاصله گرفته . و حواسمون بیشتر جمع خودمون شده

اما .... هنوزم که هنوزه ... دل همه مون قد یه کف دست کوچیکه و زود دلتنگ هم میشیم .

بیاید دوباره توی این صفحه دور هم جمع بشیم ..

هر گوشه ی آن نیمکت ها یادیست ......