هیسسس خوب ها کپک نمیزنند ...

خب شاید خنده دار باشه ! که من هنوز اینجا رو باور دارم تو این زمان یعنی 97/10/25 (که دقیقا فردا کشیک بخش قلبم!) و این تو مکان ( نشستم وسط گل قالی خونه خودم ! ) و تو این سن! ( تقریبا 24 سالمه) ... تو این برحه که بلاگفا هی قرین رحمت الهی شد و به زور CPR ش کردن و همه ازش مهاجرت کردن و یک گوشه تنهای تنها افتاده !

من یک گوشه متروکه از دلم پر خاطرات تُخسِ این روزای زندگیمه که شاید بعضی هاشو دوست نداشته باشم ولی هست ... ! و همون منو میکشونه به اینجا ... شاید غبار گرفته باشه ولی من هنوز بهش وفادارم...

و وقتی میام اینجا یادم میوفته مهناز الان یک پسر داره ! زهرا شوهر داره !

فعلا فاطمه هیچی نداره :)))) فقط عشق کوه داره !

چیه این زندگی ؟ چیه این عمر ...

چیه این خاطره !

پ.ن : مهنازززز ! بنویس لامصب من هنوز عاشق لحن نوشته هاتم ...

+ســـــــــــــــــــــــحرررررر

هر گوشه ی آن نیمکت ها یادیست ......